ง่า

ไม่ได้อัพบลอค + เข้าบลอคนานมากมาย

อยากบ่นว่า งานเยอะมากๆ ต้องทำการบ้านทุกวันเล้ย

เบื่อเจงๆ

ช่วงนี้ก็เข้าสู่ช่วงสอบอีกแล้ว

ไม่ทันไรก็สอบ

วันนี้เซงมากมาย

ขี้เกียจทำการบ้าน เลยอ่านนารุโตะ

หาโหลดprince of tennis ดู

พออ่านนารุโตะแล้วก็เกิดอาการวางไม่ลง (เป็นประจำ)

ก็เลยเปิดอ่านต่อไปเรื่อยๆ

หลังจากไม่ได้อ่านมานาน แล้วมาไล่อ่าน

อ่านไปถึงตอนที่จิไรยะจากไป เศร้านะเนี่ย

อ่านแล้วก็ประทับใจ เชื่อมเรื่องได้ดีมากมาย เรื่องแบบต่อเนื่องมีสาเหตุหมดเลย

อ้างงงงง ชอบๆๆๆ >///<

รู้ตัวแล้วแหละว่าตัวเองเลิกยุ่งเกี่ยวกับการ์ตูนไม่ได้ ถ้าเกิดไม่ได้แตะการ์ตูนนานๆ

จาแบบเกิดอาการยังไงไม่รุ้ แล้วก็จาหามาอ่านจนได้ เหอๆ

 

ว่าแล้วก็แปะรูปดีกว่า

เป็นรูปที่วาดตอนกางหนังสืออยู่ตรงหน้าแล้วขี้เกียจอ่าน

กระดาษทดว่างๆเลยขีดไปขีดมา

รูปมันเลยเละๆอ่ะนะ ไอนู่นก็ไม่ดี ไอนั่นก็ไม่ดี

ออกมากลายเป็นรูปนี้

แล้วก็เอาเข้าโฟโต้ชอป หาวิธีปิดบังความเละ

ทำไปทำมาก็กลายมาเป็นอย่างที่เห็น 55+

 

เหลือบไปดุนาฬิกา เล่นคอมมาหลายชั่วโมงแล้ว

โดนที่การบ้านไม่คืบหน้าเลย!!!

ว่าแล้วก็ไปดีกว่า หลังสอบจามาใหม่ อิอิ

รับน้องงงงงงงง!!!

posted on 18 May 2008 19:23 by torina

ช่วงนี้ก็เป็นช่วงที่เพิ่งเปิดเทอม

บางโรงเรียนก็จะมีกิจกรรมรับน้อง อย่างเช่นโรงเรียนเรา 55+

เราก็ต้องทำหน้าที่เป็นพี่คอยทำกิจกรรมรับน้อง

(พูดเหมือนตัวเองแก่ จริงๆยังไม่แก่นะ)

แบบว่า

คำแรกที่อยากจะบอกคือ

เหนื่อยโคตร

แบบ เหนื่อยจริงๆอ่ะ

ตอนแรกก็เปิดเทอมวันจันทร์

ตอนเช้าก็ไปหาน้องที่ห้องน้องแล้วก็ร้องเพลง เล่นเกมกับน้อง

ตอนเที่ยงพอพักก็ไปหาน้องที่ห้องแล้วก็ให้น้องกินข้าว ร้องเพลง เล่นเกม

ตอนเย็นพอเลิกเรียนก็ต้องไปหาน้องที่ห้อง แล้วก็ร้องเพลง เล่นเกม

แล้วห้องเรียนเราอยู่ชั้น 4

ห้องเรียนน้องก็อยู่ชั้น 4 แต่อีกตึกนึง คนละตึกกัน

เราก็แบบว่าเดินออกกำลังกายทุกวันอ่ะ

แล้วพอตอนเรียนอาจารย์ก็สั่งงานกันแบบไม่มียั้ง

เข้าห้องสายก็ไม่ได้ เง้ออออ

 

แล้วพอวันเสาร์อาทิตย์ จะเป็นการรับน้องใหญ่

คือทำฐานให้น้องเล่น

วันเสาร์ เรารับน้องสาย คือสายทีเราเรียนอยู่

ตอนเย็นวันศุกร์ก็ต้องอยู่ทำฐาน

วันเสาร์ก็รับน้อง

แล้วแถมมีโดนว๊าก เหอๆ

ต้องลุกนั่ง ตอนแรก 30

แล้วอีกรอบ 60

เล่นเอาลุกไม่ขึ้นเลยทีเดียว

 

หลังจากรับน้องสายเสร็จวันเสาร์

ตอนเย็นก็ต้องทำฐานเตรียมรับน้องห้อง

เช้าวันอาทิตย์ก็ต้องรีบไปแต่เช้าเพื่อไปทำฐานต่อ

พอน้องมาก็อธิบาย ให้น้องเล่นฐาน

ก็คือต้องอธิบายหลายรอบอ่ะแหละ เพราะน้องมีหลายกลุ่ม

 

คือแบบว่าเข้าใจพี่ๆดีเลยทีเดียว

เพราะก่อนจะทำอย่างนี้ได้ก๊ต้องหาเงินเข้าห้องอีก

ต้องประชุม ต้องทำไรอีกเยอะแยะมากมาย

พอได้มาเป็นพี่เองก็แบบว่านะ

 

แต่ก็ดีแหละ ได้ทำเพื่อน้องๆ ก็ทำแล้วก็รู้สึกดีอ่านะ อิอิ

 

บ่นๆ เซงอ่ะไม่อยากเปิดเทอมเลย

 งานเยอะก็เยอะ

เดี๋ยวก็จาสอบแล้วอ่ะ เง้ออออออออ

 แย่ๆ ต้องตื่นแต่เช้า กลับบ้านก็ดึก

เพราะโรงเรียนไกลบ้าน เหอๆ

เซงๆๆๆๆ

CoMCamP#20

posted on 09 Apr 2008 16:52 by torina

 

CoMCamP

คำที่ฟังแล้วใครๆต่างก็คิดว่า ค่ายคอมพิวเตอร์งั้นเรอะ

ท่าทางน่าเบื่อ สงสัยวันๆมีแต่นั่งอยู่หน้าจอ

 

แต่จริงๆแล้วค่ายแห่งนี้มีอะไรที่มากกว่านั้น

 

วันแรกที่น้องๆพี่ๆจากทั่วทุกสารทิศมาเจอกัน

ทุกคนต่างก็ยังเป็นคนแปลกหน้า

ในวันแรกนั้น ทุกคนต่างมีป้ายชื่อที่มีสีแตกต่างกัน

น้องๆจากทั่วทุกสารทิศจำนวน 100 คนถูกแบ่งออกเปน 5 กลุ่มตามสีป้ายชื่อ

concept ของค่ายครั้งนี้คือ กล้วย!! คำที่ทุกคนที่ได้ยินแล้วต้องแปลกใจ

(มันมีที่มาที่ไปด้วยแต่ขอข้ามรึกันนะ แหะๆ)

กลุ่มถูกแบ่งออกเปน กล้วยดิ๊บ กล้วยเด้ง กล้วยเจ๋ง กล้วยเตี๋ยว กล้วยแขก

เราได้อยู่กล้วยเตี๋ยว

เมื่อแบ่งกลุ่มกันเสร็จเรียบร้อย

สมาชิกในแต่ละกลุ่มก็แยกย้ายกันไปฝึกร้องเพลงประจำกล้วย และคิดคำขาน  

ทั้งนี้ก็มีคำขานรวมของค่าย และปรบมือค่ายด้วย

 

เกมประจำค่ายมีเกมวัดดวง =3= และ killer

เกมวัดดวงเปนเกมที่เราตกรอบตั้งแต่รอบทดลอง และรอบอื่นๆก็ยังตกอยู่ดี ท่าจะดวงดีจัด

 

หลังจากฝึกร้องเพลงประจำกล้วยได้แล้ว ก็ถึงเวลารับประทานอาหารเย็น

ระหว่างที่น้องกินกันอย่างเอร็ดอร่อย พี่ๆก็เต้นcombo ให้น้องๆดูอย่างเมามันส์

และ combo นี่แหละคืออีกหนึ่งความประทับใจของทุกคน ใช่ม่ะๆ^^

หลังจากรับประทานอาหารกันอย่างเมามันส์ 55+

ก็ถึงเวลาสันทนาการอย่างแท้จริง ก็เล่นเกมและร้องเพลงกันอย่างสนุกสนาน

พี่ๆก็มีเทคนิคต่างๆมีหยอดมุก บ้างก็แป็ก บ้างก็ไม่แป็ก >.<

โดยพยายามทำให้น้องไม่หลับ 

ก่อนที่ทุกคนจะไปนอนในแต่ละคืน ก็จาได้เต้น combo กันอย่างหนำใจเลยทีเดียว

 

เผลอแปปเดียวเวลาก็ผ่านไปหลายวันแล้ว

เวลาผ่านไปเรื่อยๆในแต่ละวัน

ความผูกพันก็เริ่มก่อตัวขึ้น

จากคนแค่2คนไปจนทั่วทั้งค่าย จากน้องๆไปสู่พี่ๆ

และในที่สุดทุกคนก็จะรู้สึกว่าเวลาผ่านไปเร็วจนน่าใจหาย

เร็วจนเกินไป อยากจะหยุดเวลาเอาไว้ตรงนี้

ช่วงเวลาแห่งความสุขมักผ่านไปเร็วเสมอ

 

ทุกคนต่างได้รับความรู้เพิ่มขึ้นจากพี่ๆเพื่อนๆทั้งในด้านวิชาการและด้านอื่นๆ

เกมวัดดวงก็มีผู้ตกรอบมากขึ้นเรื่อยๆ

คนที่โดน killer ฆ่าก็มีเพิ่มขึ้นเรื่อยๆ

killer ที่โดน police จัดการก็มีเช่นกัน

ทุกอย่างในค่ายก็ยังคงดำเนินต่อไป ในระหว่างที่ความผูกพันกลายเป็นความห่วงใยที่มีให้กัน

 

จากที่วันแรกพี่ๆเพียงแค่ทำไปตามหน้าที่

แต่วันต่อๆมากลับทำด้วยความเต็มใจ ความสมัครใจ ด้วยความรู้สึกที่ว่าอยากจะดูแลน้องๆให้ดีที่สุด

 

จากที่วันแรกน้องๆรู้สึกอยากกลับบ้าน

แต่วันต่อๆมากลับคิดว่าที่นี่เปรียบได้กับบ้านหลังนึงเลยทีเดียว ที่มีทั้งความรัก และความอบอุ่นให้

 

และเวลาก็ไม่รอใคร "มิตรภาพ"ก่อตัวขึ้นจากความผูกพันที่มีให้กัน

 

ในวันหนึ่งของค่าย

แต่ละกล้วยได้ร่วมแรงร่วมใจกันทำธงประจำกล้วยขึ้นมา

ธงที่เปนสัญลักษณ์ของกล้วยนั้นๆ ธงที่เปนที่รวมใจของทุกคนในกลุ่ม

ธงที่ทุกคนจะช่วยกันดูแลรักษาอย่างดี จะไม่เกี่ยงกันดูแล จาเอาไปไหนมาไหนด้วยตลอด

 

แต่ทว่าในวันต่อมา หลังจากพักผ่อน(นอน)และรับความรู้(เรียน)จากพวกพี่ๆเปนที่เรียบร้อยแล้ว

ก็มีกิจกรรมแรลลี่

เหตุเกิดก็ตอนเข้าฐานแรลลี่ครบและได้ RC มาเปนที่เรียบร้อย

และความหมายของ RC ก็เปนอาไรที่ surprise เอามากๆ 55+

ทั้งหมดมี 5 ฐาน RC มี 5 คำ

speak

beginning

relation

impulsion

always

เมื่อคุณเห็นคำเหล่านี้ คุณคิดว่าคำเหล่านี้สื่อถึงคำว่าอะไร

"มืตรภาพ"

มันเปนคำที่คนส่วนมากนึกถึง

 

แต่คำตอบที่ถูกต้องคือ

"ว่าว"

(คิดกันไปได้นะเนี่ย)

หลังจากซึ้งกะคำว่ามิตรภาพกันไปเปนที่เรียบร้อย

 

ทุกคนก็เพิ่งจะรู้ตัวว่า

ธงของแต่ละกลัวยหายไป!!

ธงที่ทุกคนสัญญาว่าจะดูแลอย่างดี

การที่จะได้ธงกลับมานี้ ต้องทำสิ่งที่เหมาะสมที่่ทำให้สมควรที่จะได้ธงคืนมา

แต่ละกลุ่มต้องสามัคคีกัน ต้องรักกัน ห่วงใยกันและกัน

ทำในสิ่งที่เหมาะสมเพื่อจะแลกกับธงที่ทุกคนร่วมใจกันทำขึ้นมา

หลังจากลำบากลำบน เพื่อที่จะได้ธงกลับคืนมา

มิตรภาพที่แต่เดิมมีอยู่แล้วก็มีมากขึ้น มากขึ้น และมากขึ้น

 

แต่ในที่สุด วันที่ทุกคนไม่อยากให้มาถึงก็มาถึงจนได้

วันสุดท้ายของค่าย

ในเช้าตรู่วันนั้น 00.00 นาฬิกา

ก็มีการบายศรีกัน

พี่ๆบรรจงผูกข้อมือให้กับน้องๆอย่างตั้งใจ

หวังให้น้องๆได้พบกับสิ่งดีๆ มีอนาคตที่ดี มีความสุข

ความรู้สึกของแต่ละคนได้ถ่ายทอดออกมา

บ้างผ่านคำพูด บ้างผ่านการกระทำ

พี่ๆได้มอบเพลงๆนึงให้กับน้องๆ

นั่นคือเพลง

ต่อจากวันนี้ ของ the star 3

 

เพียงแค่มองสบตา น้ำตามันก็จะไหล กลั้นมันเท่าไร ก็เก็บไว้ไม่อยู่

ทั้งที่เคยตั้งใจ จะไม่อ่อนแอให้ดู ให้เธอหดหู่ เมื่อยามจากกัน


ฉันก็เหมือนกับเธอ หัวใจเราไม่ต่างกัน เพราะยังผูกพัน อยู่กับฝันของเรา

เราจะเป็นอย่างไร หากไม่มีกันเหมือนเงา ทุกคืนมันคงเงียบเหงาเดียวดาย


* ต่อจากวันนี้จะมีผู้ใด ร้องเพลงให้ฉันนอนฟังทุกคืน แล้วใครจะปลุกทุกวันให้ตื่นเหมือนเดิม

ต่อจากวันนี้จะมีผู้ใด ที่คอยปลอบใจไม่เคยซ้ำเติม เหมือนวันเดิมๆที่เคยมีเราด้วยกัน


วันและคืนเหล่านั้น ฉันจะเก็บมันเอาไว้ เหงาใจเมื่อใดก็จะคิดถึงเธอ

ยามที่เราห่างไกล ไม่รู้เมื่อไหร่ได้เจอ ฉันยังมีเธอเสมอในใจ


ต่อจากวันนี้จะมีผู้ใด ที่คอยปลอบใจไม่เคยซ้ำเติม เหมือนวันเดิมๆที่เคยมีกันและกัน

 

 

เมื่อฟังเพลงนี้แล้ว แต่ละคนก็ต่างตีความหมายของเพลงแตกต่างกันไป

มีความหมายมากมายหลายอย่างที่ซ่อนอยู่ในเพลงนี้

 

หลังจากบายศรีเสร็จ

ก็ถึงเวลา combo

combo เปนครั้งสุดท้าย

ครั้งสุดท้ายที่ทุกคนจะได้ทำกิจกรรมร่วมกันในค่ายแห่งนี้ 

ทุกคนก็ทำเต็มที่กันหมด

พยายามเก็บสิ่งดีๆที่เกิดขึ้น

 

ทุกคนจาได้รับสมุดกระจกกันคนละเล่ม

เอาไว้ให้เพื่อนๆพี่ๆในค่ายเขียนความรู้สึก ความประทับใจ

ข้อความสั้นๆที่เมื่อหยิบมาอ่านแล้วทำให้คิดถึงกันและกัน

ข้อความที่แสดงถึงความห่วงใย ความรักที่มีให้

ข้อความที่เขียนออกมาจากใจ

ข้อความแห่งความทรงจำในค่ายแห่งนี้....

 

 

วันนั้นก็แทบจาไม่ได้นอนกันเลยทีเดียว นอนตี5 ตื่น 7โมงเช้า

และแล้วก็ถึงพิธีปิด.......

 

 

ถึงค่าย comcamp#20 จะจบไปแล้ว

แต่สิ่งต่างๆที่ได้ทำร่วมกันมา

วันเวลาที่อยู่ร่วมกันถึงแม้จะเปนเพียงแค่ช่วงเวลาสั้นๆ 

แต่สิ่งดีๆได้เกิดขึ้นมากมาย

ความผูกพัน

ความห่วงใย

ความรัก

มิตรภาพ

สิ่งต่างๆเหล่านี้

จะเก็บอยู่ในความทรงจำตลอดไป.....

 

 

อ่า ตอนอยู่ที่ค่ายเรามีความสุขมากๆเลย ^^

รู้สึกไม่เหงาอ่ะ

 

ก็ต้องขอขอบคุณทุกๆคนสำหรับทุกๆสิ่งนะค้าบบบบบบบบบ

comcamp#20 @ KMUTT

 

คิดถึงทุกๆคนมากเลย

 

 

 

 

 

edit @ 10 Apr 2008 18:33:57 by ToRiN@